فصل دوم : در مكارم اخلاق و مختصرى از عبادت و سخاوت و مناقب و مفاخر حضرت امام موسى عليه السّلام كمال الدّين محمّد بن طلحهء شافعى در حقّ او فرموده : او است امام كبير القدر ، عظيم الشأن ، كثير التّهجد ، مجدّ در اجتهاد ، مشهور به عبادات ، مواظب بر طاعات ، مشهور به كرامات ، شب را به روز مىآورد به سجده و قيام ، و روز را به آخر مىرسانيد به تصدّق و صيام . و به سبب بسيارى حلمش و گذشتش از جرم تقصير كنندگان در حقّش « كاظم » خوانده شد . جزا مىداد كسى را كه بدى كرده بود با او به احسان به او ، و كسى را كه جنايتى بر او وارد آورده ، به عفو از او . و به جهت كثرت عباداتش ناميده شده به عبد صالح ، و معروف شده در عراق به باب الحوائج الى اللّه زيرا كه هر كه متوسّل به آن جناب شده به حاجت خود رسيده . كراماته تحار منها العقول . و تقضى بانّ له عند اللّه تعالى قدم صدق لا تزلّ و لا تزول ، ( انتهى ) . [ 1 ] بالجمله ، حضرت امام موسى عليه السّلام ، عابدترين اهل زمان خود ، وافقه از همه ، و سخىتر و گرامىتر بود . و روايت شده كه شب‌ها براى نوافل شب برمىخاست و پيوسته نماز

--> [ 1 ] مطالب السئول ، ص 83 ؛ العوالم ، ص 28 به نقل از مطالب السئول .